Μνήμη των Βαρνάβα κα ο Θαυματουργών. . α . Τ πολίται κα σώματι κα θαυματουργο γεγονότες θεοφόροι Βαρνάβα κα · νηστεία, , προσευχή, ο χαρισμάτων α · χάριν , ο πλουσίως . Δόξα τ , δόξα τ στεφανώσαντι, δόξα τ δι , π .

Πόσο ε ε στ τ Κύπρου τ νησί! Ναί! Πλούσια ε τ Πρόνοια το Θεο ! Κα νά! Πρ α μεταξ τ μερ το κόσμου, κα , δέχτηκε τρία στόματα τ κήρυγμα τ σωτηρίας. Πρ α μεταξ τ μερ το κόσμου μ τ του, ν παρουσιάσει τόσους ! Πρ α τ τιμ ν φιλοξενήσει στο κόλπους του μέχρι τινός, τόσα λείψανα! το Θεο παραχώρησε στ νησί μας τ τιμ τ λείψανα, πο γειτονικ χ ρίχνονταν στ θάλασσα ε χριστιανούς, γι ν μ βέβηλα χέρια, τ λείψανα α ν ξεβράζονται τ θάλασσα στ το νησιο μας, κα ν βρίσκουν φιλοξενία κα τιμ κα σεβασμό.

Μέσα στ λείψανα α περιλαμβάνονται, θησαυρ κι , κα τ λείψανα τ Βαρνάβα κα τ Θαυματουργ . Τ λείψανα α κατ τρόπο θαυματουργικ μεταφέρθηκαν, θ δο παρακάτω, σ κάποιο τ Κύπρου, κα στ προνομιο χωριό, τ Περιστερώνα το Μόρφου.

Σ α , πιθανότατα στ το 11ου α , κτίστηκε κα τρίκλιτος θολωτ βασιλικ μ το πέντε τρούλους κα σ σχ σταυρο , πο καμαρώνουμε τ σήμερα. Σ α τ περίπυστη τοποθετήθηκαν τ λείψανα. Δυστυχ κα γι το α πολ γνωρίζουμε.

πέπλος μυστηρίου καλύπτει τ ζωή τους. Λεόντιος Μαχαιρ στ χρονικό του, καθ κα Κυπριαν στ του κατατάσσουν το μεταξ τ 300 λεγομένων , πο στ νησί μας μετ τ Β Σταυροφορία κα σ διάφορα μέρη. Μ τ γνώμη α , πο κα φαίνεται πιθανή, συγκρούεται πληροφορία, πο μ δίνεται τόσο τ παράδοση, κα τ συναξάρι τ .

Σ α ρητά, π ο κατάγονταν τ ε Καππαδοκία κα μάλιστα στ χρόνια τ βασιλείας το Θεοδοσίου το Μικρο (408 456). Κα ο δύο ε ο κα στ στρατ το βασιλιά, στ μάλιστα κα διακρίνονταν γι τ παράστημά τους, τ τους κα τ γενικ ζωή τους.

Παρ τ λαμπρ μέλλον πο το στ τους α , το Χριστο , πο θεοσεβε ψυχ φύτεψαν στ ψυχή τους, το νωρ ν τ στρατ κα τ δόξα πο το χαμογελο κα ν στ Χριστ . Πόνος κα πόθος κα παλμ κα τους κα μόνος : Ν ε σ Α . Γι τ τούτου το σκοπο ο τρισμακάριοι τ πρώτη στιγμ ν τ κόσμο κα τ το κόσμου.

ματαιότητα, τ πάντοτε, το συνετάραττε. Στ α τους δυνατ κάθε στιγμ ο λόγοι το : «Πάντα ματαιότης τ , ο μετ θάνατον ο παραμένει πλο , ο συνοδεύει δόξα». διαλύονται κα χάνονται. Σ τ φύλλα το φθινοπώρου μαραίνονται κα πέφτουν.

Σ παρέρχονται κα . σ πο δίνουν τ καρδι τους σ α κα περιμένουν ν γευτο α χαρ κα ε . Τ γνωρίζουν το ο . Γνωρίζουν ε πολλ το πονηρο ο παγίδες κα ο πειρασμοί. Γι α κα σπεύδουν. τ πρώτη στιγμ σπεύδουν ν πο θ το στ σκοπό, πο στ ζωή τους.

Τ λόγια το Κυρίου κα προτροπή του στ πλούσιο νεανίσκο πο τ ρώτησε τί ν κάμει γι ν κληρονομήσει τ α ζωή, το δείχνει τ δρόμο. «Πώλησον τ σου, το ε Κύριος, κα δ πτωχο κα δε μοι». Χωρ κανένα δισταγμ κα σπεύδουν κα α ν τ πο ε κα ν τ τόπο πο γεννήθηκαν κα μεγάλωσαν.

Τ τ πώλησαν κα τ προϊ τ διαμοίρασαν στο πτωχούς. τ τόπο πο γεννήθηκαν κα τοπικ κα τροπικ . «Τ » κατ τ συναξαριστ «κα τ σταυρ » γι τ μονήρη βίο. τόπους διαλέγουν, γι ν παραμείνουν. Γιατί «το ζω μακαρία , θεϊκ πτερουμένοις».

Δηλαδ ε κα μακαρία ε ζω πο κατοικο σ μέρη, μακρι το πειρασμούς, τ παγίδες κα τ σκάνδαλα το κόσμου. Ε κα μακαρία ε ζω τους γιατί ο ψυχ τ α κυριευμένες θε κοιτο διαρκ πρ τ πρ τ Θε τ . Τ α , πο κα πάλι τ ρίζες της σ μία το Κυρίου μας , τ γνωρίζουν πολ καλά, προσωπικ ο μυριάδες τ μορφ , πο τ .

Τ γνωρίζουν κα , πο μία περίοδο ζητο , ν ξεκουρασθο «ε τόπον». Ε κάποτε ο μαθητ μία , Κύριος, το , το ε : «Δε α κατ ε τόπον, κα ». τώρα πηγαίνετε σ κάποιο μέρος μόνοι σας κα . μ καλε ν πηγαίνουμε μαζί του στ .

Διαμον στ κα προσωπικ μ Α ε ε ξεκουράσματος. Καιρ περισυλλογ , κα ψυχοσωματικ ε ο διακοπ στ . Μακρι τ κίνηση κα τ θόρυβο. Κάτι περισσότερο. Καιρ πνευματικ μ τ ! Ε ο ψυχ κα ο ο πο κάνουν συχν χρήση μι τέτοιας πρ τ ! Ε τρόπος γι πραγματικ ψυχικ κα σωματικ .

Τρισευλογημένες ο ψυχές, πο φροντίζουν, ζωή τους ν ε μία παραμον κα μ τ ! Μέσα στ ψυχ α , πο βρίσκονται τ το κόσμο, καίει θε πόθος ν μένουν κοντά του κα ν Τ δοξολογο . «Το , θε πόθος , κόσμου ο το ματαίου » ψάλλει κα .

Τοπικ τ πατρίδα ε , ο μας. κα τροπικ . στ , τους τ προσευχή, τ μελέτη το λόγου το Θεο , τ , τ . Μ ταπείνωση προσφέρουν καθημεριν τ τους «θυσίαν ζ τ Θε ε » (Ρωμ. ιβ 1). Κα μία τέτοια ζω πο σ σκοπό της «τ δόξαν κα τ το Θεο », κα τ της.

« νεφρο κα καρδίας» ( . β 23) το του. Α κα μ το μας. Το στ γ . Πλε θαύματα καθημεριν στ τόπο τ διαμον τους στ πιστ καρδι πο το , γι ν τ συμβουλές τους κα ν . Θαύματα μικρ κα μεγάλα. Κοντά τους βρίσκουν ο το , ο πονεμένοι τ , «ο θλίψεσι» τ παρηγοριά.

περνο ο τ ζωή τους. Μ κα τ κουρασμένα κορμιά τους ξεκουράστηκαν στ γ μ τ παράδοση τ ψυχ τους στ Κύριο, θαυματουργικ δύναμή τους δ σταμάτησε. τέτοιο θα ε κα τους στ νησί μας, γι ν συνεχίσουν «τ κα θεραπείας των».

Πότε α κα γιατί, δ γνωρίζουμε. πο γνωρίζουμε ε Κύπρος μας α τ θέσεώς της στ μέσο το παλαιο χριστιανικο κόσμου, πάντοτε τ καταφύγιο τ χριστιαν , πο διώκονταν τ γύρω χ . Μαζί τους ο χριστιανο α , πρ παντ μετ τ κατάληψη τ Τόπων το κα , μετέφεραν λείψανα κα ε κα κειμήλια, γι ν τ διασώσουν.

Πολλ φορ μάλιστα κα τ . ν διασώσουν σ μία ξύλινη κάσα, τ προσεκτικ μ κάποιο σημείωμα κα τ στ θάλασσα. Μ τ τρόπο α στ νησί μας τ λείψανα τ Μάμαντος τ Μ. , τ ν Σάμο κα τ Βαρνάβα κι τ θαυματουργ . βράδυ σ μία ε καρδι το Σόλους, τ Λεόντιο, τ συναξάρι τ , παρουσιάσθηκαν στ του ο κα το ε : « , λάβε τ ζε σου κα ε τόπον καλούμενον Στομάτιον, ».

Κα α το ρώτησε ποιοί ε κα πο κα μ ποι τρόπο στ νησί, ο το μ λεπτομέρειες τ πάντα. Κα τ πατρίδα τους, κα τ τους κα τ ζωή τους. Το π « θείας δυνάμεως τ νής ταύτη ο ε σύστασιν κα βοήθειαν α κα ε τ νοσούντων α ».

Μόλις τ α φιλόχριστος καρδιά, σηκώθηκε φοβισμένη κα ν τ . Π τ ζευγάρι τ βοδι του κα τράβηξε πρ τ μέρος πο το , «τ Στομάτιον» (Στόμα), πο βρίσκεται στ παραλία το Μόρφου περίπου πο ποταμ Σερράχης. Κα πραγματικά! Κάπου σ μι στ βλέπει σ μία ξύλινη κάσα κλειστή.

Πλησιάζει μ ε , γονατίζει κα κάνει τ προσευχή του. μ σεβασμ τ κάσα πο κλείνει τ θησαυρό του κι σηκώνεται κα μ τ βοήθεια τ βοδι του δοκιμάζει ν τ σύρει πρ τ μέρος, πο το ε . Παρ τ προσπάθειές του κάσα λ κα ε ριζώσει στ γ , δ μετεκινε .

νύχτα μ . Καταστενοχωρημένος γονατίζει κα μ δάκρυα στ μάτια τ Θε κα το Του, ν το φανερώσουν τί ν κάμει. Τ νύχτα ο το φανερώθηκαν κα πάλι κα το ε : , «ο ε σοι περ το ζεύγους τ βο , το ζεύγους τ υ σου».

, δ σο ε ν φέρεις τ ζευγάρι τ βοδι σου, τ δύο παιδιά σου. Τρομαγμένος ε ξύπνησε κα τράβηξε στ σπίτι του. Π τ δύο του κα ξαναγύρισε στ τόπο, πο βρισκόταν σορός. Μ βαθι ε πατέρας κα παιδι γονάτισαν, μ πίστη τ σορ κα μ δάκρυα στ μάτια παρακάλεσαν τ Θε κα το , ν το βοηθήσουν ν πραγματώσουν τ μετακίνηση.

Κα παράκληση ε . Πατέρας κα υ π τ κάσα πο περιε τ λείψανα κα μ φόβο Θεο τ μετέφεραν στ τόπο πο το ε , τ Περιστερώνα! « θαυμαστόν, Κύριε, τ σου πάσ τ γ ». τ στιγμ πο σορ τοποθετήθηκε στ γ , τ θαύματα .

Θαύματα πολλά! Θαύματα μικρ κα μεγάλα! Τυφλο ! Δαιμονιζόμενοι δαιμόνια! Πρόσωπα βασανιζόμενα πυρετ κα ποικίλες θεραπεύονται! Παράλυτοι χρόνια σηκώνονται κα περπατο ! Πηγ θεραπει τ μέρος , μόνον τ γειτονικ χωριά, κα τ ν ν φτάνουν καθημεριν προσκυνητές.

Πήγαιναν γι ν μ βαθι πίστη κα ε τ βοήθεια κα τ πρεσβε τ στ προβλήματα πο το . Σ λίγο περικαλλ να στ μικρ πολίχνη. να πο στέκει τ μέρες μας γι ν τοποθετηθο μέσα τ λείψανα, γι ν διακηρύττουν στο α τ μεγαλε το Θεο κα τ βεβαίωσή Του: «Το δοξάζοντες μ , δοξάσω!».

Τ ε κα τ θεραπε τους ο προσφέρουν σ . Πτωχο κα πλουσίους. κα γυνα . ο ν προσέλθουν μ ε μετάνοια κα πίστη. τέτοιο θα ε κα το : Κάποτε στ χάρη τ κα « κρατ » τ ν . Α , συναξαριστής, «νοσ πιεζόμενος βαρύτατη, δίκην παραλύτου τ μεγιστάνων α βασταζόμενος, τ ».

Δηλαδ βασανιζόμενος μία βαρι , πο τ καθήλωσε στ κρεβάτι το πόνου, μεταφέρθηκε μ φορε κρατούμενο το του μπροστ στ λάρνακα τ . Μετ θερμ προσευχ κα μόλις σήκωσε τ λείψανα κα τ πάνω στ , τ θα . Τ παράλυτο κορμί, τ τ , π μονομι δύναμη κα ζωή.

Τ πόδια κινήθηκαν κα θεραπευμένος σηκώθηκε κι ν περπατ . Κάτι παραπάνω. «Το ο ποσ , κα περιεπάτει σ ». Πηδώντας στο δικούς του τελείως καλά. «Τ λαλήσει τ δυναστείας σου, Χριστέ; τ τ θαυμάτων σου τ πλήθη;».

Ποιός, Χριστέ μου, μπορε ν λαλήσει τ θε σου ε ; ποι μπορε ν τ πλήθη τ θαυμάτων σου, πο φανερώνουν τ κα θεία δύναμή σου; ε : Κανένας. Τ μόνο πο μπορο ν ψελλίσουμε , ε το ψαλμωδο τ λόγια: «Θαυμαστ Θε το α ».

ο χριστιανο θησαυρό. Κα κατοικο σ το τ νησ μαζ μ τ θησαυρ κα το τ προνόμιο. «Ε μαρτύρων». Δεκάδες κατακτητ πέρασαν τ μαρτυρικ νησί μας. , γκρέμισαν, , κατέστρεψαν. Τ καρδι τ πατέρων μας δ τ . Σ κόρη ο πατέρες μας κράτησαν τούτη τ πίστη, πο κα σήμερα.

Σ κόρη κράτησαν κα γλώσσα κα θρησκεία κα κα , ξένος Βυζαντινολόγος , , τ στάση τ πατέρων μας ν βγάλει το τ συμπέρασμα. «Τ ο Κύπριοι παρ τ τόσες κατακτήσεις κα τ βάσανα πο τ νησί τους, α διατήρησαν τ πάντα », δηλαδ γλώσσα κα θρησκεία κα κα , το πράγμα.

« ε ». . Κα . Το τ συμπέρασμα τ προσέξουμε κα . Ο σημερινο κάτοικοι τούτου το ε , προνομιούχου κα μαρτυρικο α τ μας, νησιο , μ πλανώμεθα. Κα μ μ παρασύρουν τ κοάσματα μερικ ξενόφερτων τ τελευτα καιρ φων .

χριστιανο γεννηθήκαμε. χριστιανο μείνουμε. Πιστο μέχρι θανάτου. Μαζ μ τ ποιητ «ε », ψάλλουμε κα τ νήσου μας τ : Μέσα στ πέρασμα τ χρόνων γνώρισε μύριες συμφορ δεκάδες καρδι δ ποτές. ' καρδιά της ' ε κι ψυχ Κι θ στέκει α κόσμος Κύπρος θ 'ναι ! Κύριε Χριστέ, δι τ πρεσβει τ σου, ..


Πηγή: Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Νεαπόλεως Νικαίας 2019-10-22T00:41:17+03:00